ஆன்மீக பூமிக்கு நேர்ந்த அவலம்: திருவாசக சாட்சியுடன் ஒரு வயித்தெரிச்சல் ஆதங்கம்! அரசின் கவனத்திற்கு: ஸ்ரீரங்கம் தொகுதி, திருப்பராய்த்துறை சிவன் கோவில் அவல நிலை.

ஆன்மீகமும் இறையருளும் பொங்க வேண்டிய திருக்கோயில்களில், இன்று உழைப்புக்கும் மனித நேயத்திற்கும் எதிராக அரங்கேறிவரும் கொடுமைகள் நெஞ்சை உலுக்குகின்றன. தமிழக முதல்வர், ஸ்ரீரங்கம் சட்டமன்ற தொகுதி உறுப்பினர்,இந்து சமய அறநிலையத்துறை அமைச்சர் ஆகியோரின் நேரடிப் பார்வைக்க வேண்டிய ஒரு அதிர்ச்சிகரமான மற்றும் வேதனைக்குரிய உண்மை நிலவரம் இது.

திருப்பராய்த்துறை சிவன் கோயில் மற்றும் அதன் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள கோயில்களில் பணியாற்றும் ஊழியர்களுக்கு வழங்கப்படும் மாதாந்திர சம்பளத் தொகை மனிதநேயமற்ற முறையில் நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது.

பதவி வாரியான ஊதிய விவரங்கள்
ஏழுமனாட்சி அம்மன் கோயில் பூசாரி: ரூ. 200
அணலை சோமநாத சுவாமி அர்ச்சகர்: ரூ. 300

திருப்பராய்த்துறை சிவன் கோயிலில்
காவல் முறை: ரூ. 1,000
உடல் முறை: ரூ. 1,500
இரவு காவல்: ரூ. 3,000
சுயம்பாகம்: ரூ. 3,000
பணிப்பெண்: ரூ. 3,000
எழுத்தர்: ரூ. 5,000
அர்ச்சகர்: ரூ. 6,000
மெய்க்காவல்: ரூ. 6,000
தட்டச்சர்: ரூ. 6,000
கணக்கர்: ரூ. 7,000

அதிர்ச்சிகரமான உண்மை: இவ்வளவு குறைந்த தொகையையும் கூட பல நேரங்களில் மாதந்தோறும் சரியாக வழங்குவதில்லை என்பதே கசப்பான உண்மையாகும். வயித்தெரிச்சலும் ஆதங்கமும்: உழைப்புச்சுரண்டலும் அரசாங்கத்தின் மௌனமும்.

கடந்த காலங்களில் ஒரு பக்கம் தமிழக அரசு தொழிலாளர் நலச் சட்டங்களைச் பேணுவதாகவும், குறைந்தபட்ச ஊதியத்தை உறுதி செய்வதாகவும் மேடைகளில் முழங்குகிறது; ஆனால், மறுபுறம் அரசின் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள அறநிலையத்துறைக் கோயில்களிலேயே இந்த மாபெரும் அநீதி அரங்கேறுகிறது.

மாதம் முழுவதும் வியர்வை சிந்தி உழைக்கும் ஒரு மனிதனுக்கு வெறும் 200 ரூபாயோ அல்லது 300 ரூபாயோ சம்பளமாகக் கொடுத்தால், தன் குடும்பத்தை அவன் எப்படி காப்பாற்ற முடியும்? இந்த சொற்பக் காசுவைக் கொண்டு அரிசி வாங்க முடியுமா? பிள்ளைகளுக்கு மருத்துவம் பார்க்க முடியுமா?

இந்தக் கொடுமையான ஊதியத்தைக் கொடுத்துவிட்டு, சிப்பந்திகளிடம் நாம் எவ்வாறு நியாயம், நேர்மை மற்றும் தொழில் நேர்த்தியை எதிர்பார்க்க முடியும்? வயிற்றுப் பசியோடு உழைக்கும் ஊழியர்களின் சாபம் இறைவனின் சந்நிதியிலேயே எதிரொலிக்காதா? தொழிலாளர் நலச் சட்டங்களை குழிதோண்டிப் புதைக்கும் இந்த அவலம் அரசுக்கே தலைகுனிவு அல்லவா?

திருவாசக எடுத்துக்காட்டு: மணிவாசகரின் காலத்திலிருந்து தொடரும் ஏக்கம்! இறைவனுக்காக உழைப்பவர்களை வதைப்பதும், அவர்களின் உழைப்புக்குரிய கூலியைக் கொடுக்காமல் வঞ্চப்பதும் எத்தகைய பாவம் என்பதை மாணிக்கவாசகர் தனது திருவாசகத்தில் மிக ஆணித்தரமாகப் பாடியுள்ளார்.

பழையன கழிந்து புதியன புகுத்த தமிழக முதல்வரிடம் கோரிக்கை. மாதம் குறைந்தபட்ச ஊதியம்: ரூ.25000. அதிகபட்ச ஊதியம்: ரூ. 45000.

உடனடித் தேவைகளும் கோரிக்கைகளும்

1. சரியான ஊதியம்: பணிபுரியும் அத்தனை பணியாளர்களுக்கும் தமிழ்நாடு அரசின் தொழிலாளர் நலச் சட்டப்படி முறையான குறைந்தபட்ச ஊதியம் நிர்ணயித்து வழங்கப்பட வேண்டும்.
2. பணியிட நிரப்புதல்: திருப்பராய்த்துறை கோயிலில் காலியாக உள்ள திருமாலை கட்டுபவர்கள், ரசீது வழங்குபவர்கள், பாதுகாவலர்கள், சிவாச்சாரியார்கள்,குருக்கள், தோட்டக்காரர்கள், மின் பணியாளர்கள், இசைக்கலைஞர்கள், அர்ச்சகர்கள், உதவியாளர்கள் மற்றும் ஓதுவார்கள் போன்ற அனைத்துப் பணியிடங்களும் உள்ளூர் பணியாளர்களைக் கொண்டே முழுமையாக நிரப்பப்பட வேண்டும்.
3. குடியிருப்பு வசதி: கோயில் பணியாளர்கள் அனைவரும் தங்கள் குடும்பத்துடன் நிம்மதியாக வாழக் கோயிலுக்கு அருகிலேயே வீடு கட்டித் தரப்பட வேண்டும். “வேதனை உற்று நின்றேன்
   வினையேனை விலக்கினாய்
   போதனை உற்று நின்றேன்
   புண்ணியனே என் சிவனே” —திருவாசகம்

இறைவனின் திருப்பணி செய்பவர்களை வதைத்து, அவர்களின் வயிற்றில் அடிப்பது சிவனுக்குரிய தண்டனையிலிருந்து தப்ப முடியாது என்பதை ஆன்மீகச் சான்றோர் உணர்த்துகின்றனர். பசியோடு உழைப்பவனின் கண்ணீருக்கு எங்கு நீதி கிடைக்கும்?